Onderweg

Sinds maart dit jaar pak ik elke ochtend de tram naar het Wibauthuis. Het openbaar vervoer herinnerd mij er elke dag aan dat we nog steeds met Corona te maken hebben. Even los van de discussie wat het effect is van het dragen van het mondkapje in het ov, terwijl in andere ruimtes dit niet meer nodig is, heb ik het meeste last van dat ik mijn home-made thee niet in alle rust kan drinken. Wakker kan worden, in het moment kan zitten en met een heerlijk muziekje in mijn oor naar buiten kan kijken terwijl Amsterdam wakker wordt. De verscheidenheid van mensen in de tram en buiten de tram heb ik als kind altijd al fascinerend gevonden. Waar zouden ze onderweg naartoe zijn? Wat is hun verhaal?

Vandaag trof ik een mam met haar twee dochters. Ze waren alle drie in wit/crème gekleed en de meiden hadden dezelfde sneakers aan. De ene dochter had een prachtige afro, de andere een paardenstaart met krullen. Ze zaten naast elkaar te giechelen om een jongen die volledig in zijn muziek opging en half dansend op zijn stoel zat. Mams met haar blonde lange sluike haren vertelde in alle geduld aan haar dochters dat ze er niet bij het Leidseplein uit moesten maar bij het Weesperplein, daar zouden ze dan op de metro stappen. Ik kreeg een flashback van mezelf met mijn mam en zus in de tram toen die nog geel was en je een stempelkaart nodig had. Roze voor kids en blauwe voor de volwassenen. Ik kan het geluid van het stempelapparaat nog horen. 1 keer stempelen was nooit genoeg voor mij. Ik moest breeduit en intens glimlachen maar niemand zag het….

In deze nieuwsbrief aandacht voor de dag voor de leraar/docent, hebben we een update over de midterm-review, is er weer een foto aangeleverd voor de flashback-thursdag en kan je je aanmelden voor een nieuwe reeks trainingen van DOCK20. Kortom, de moeite waard om rustig te lezen als je onderweg bent 😊

Veel leesplezier! Namens de redactie,

Sabina