Van bestuurskunde alumnus naar VVD fractievoorzitter

‘Ik ben echt een verbinder, dat is mijn kracht’ Hoe doen onze alumni het? Waar komen ze terecht? Als derde in deze serie ditmaal een alumnus van het allereerste uur, Claire Martens, aan het woord. | Annekee van Bemmel |

Donderdag 27 mei j.l. eind van de middag spreek ik Claire Martens in het stadhuis, in de Erik van der Burg zaal. Die avond is er een raadsvergadering die waarschijnlijk weer tot laat in de avond (nacht) zal gaan duren, maar Claire neemt uitgebreid de tijd om haar ervaringen met ons te delen.

  • 33 jaar
  • Bachelor Bestuurskunde (HvA, 2015
  • Raadslid VVD gemeente Amsterdam (v.a. september 2018)
  • Voorgedragen als lijsttrekker VVD-fractie Amsterdam
  • HR Director bij Glasnost, PR organsatie
  • Vrijwilliger Dierenbescherming “Omdat ik wat dat betreft niet op één lijn zit met de VVD, je kunt niet alles vinden in één partij, heb ik me hierbij aangemeld”

Je moet zelf invulling geven aan je carrièrepad

Claire, je hebt indertijd bij de StudieKeuzeCheck (intakegesprek voorafgaand aan inschrijving opleiding) aangegeven dat het jouw ambitie is minister-president te worden. Je bent onlangs door het bestuur van de Amsterdamse VVD voorgedragen als kandidaat-lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2022. Je lijkt al aardig op weg naar het minister-presidentschap. Hoe staat heb met die toen uitgesproken ambitie? Die ambitie heb ik niet meer. Dat was indertijd geintje naar mezelf dat ik politiek interessant vond. Ik was toen ook nog geen lid van een politieke partij. Minister-presidentschap heb ik eigenlijk nooit echt geambieerd en zeker na afgelopen maand niet meer. Al ben ik wel een generalist en wat dat betreft zou het me wel liggen. Het aansturen van teams en het leggen van een stip op de horizon ligt me ook absoluut. Maar minister-president vind ik een, onterecht, ondankbare baan. Rutte heeft niet voor niets de bijnaam ‘teflon’. Dat vind ik een compliment want het stelt hem in staat om nog steeds enthousiast zijn werk te doen. Maar dat ben ik niet, ik neem dingen wel persoonlijker. Dus dat is niet mijn pad, ik heb ook geen eindambitie in de politiek. Mijn maatschappelijke baan is net zo belangrijk als mijn politieke carrière, dat probeer ik zo lang mogelijk allebei te combineren.

Minister-president vind ik een – onterecht – ondankbare baan

Waarom ben jij voorgedragen als fractievoorzitter? Laat ik vooropstellen dat ik de exacte reden natuurlijk niet ken maar dat het bestuur van de VVD in mij het profiel van de lijstrekker ziet die we nodig hebben. Maar niets komt uit de lucht vallen. Je moet er hard voor werken. Vanaf 2015 werd ik heel actief binnen de partij, met commissies en campagnes, dat zien en waarderen mensen. Ik ga ook heel goed met andere partijen, dat stond ook in het artikel in Parool. Ik ben echt een verbinder, dat is mijn kracht.

Ik sta in het midden, mijn relaties met andere partijen zijn goed. Daarnaast heb ik leidinggevende ervaring en ik spreek een generatie aan die op dit moment overal tussen zweeft. Ik ben niet met gouden lepel in mijn mond geboren. VVD is een volkspartij voor mensen die het op eigen kracht het maken. Veel ondernemers willen niet in de politiek want waarom zou je dat doen? Politiek is een slangenkuil. Als ik twitter open krijg ik de ene na de andere bedreiging of grove opmerking. Dat we elkaar zo cancellen is een probleem. Ik wil een spreekbuis zijn voor die ondernemers.

Politiek is een slangenkuil

Maar daar betaal jij dus wel een prijs voor. Ja, ik betaal zeker een prijs. Daar heb ik het ook over met mijn vriend en familie. Maar ik vind het op dit moment nog zeker wel waard, ik krijg dingen voor elkaar. Je kan het nooit goed doen voor iedereen, dat accepteer ik. Wat doe je nu? Wat houdt dat in? Ik ben momenteel HR director bij scale-ups, een specialist in het laten groeien van organisaties vanuit de menselijke kant. Qua organisatiestructuren en mensen. Hoe haal je het maximale uit mensen? Nu doe ik dat bij Glasnost. Hoe sluit dat aan op de opleiding bestuurskunde? Ik heb stagegelopen bij het ontwikkelingsbedrijf van de gemeente Amsterdam. Daar kwam ik er al snel achter dat ik in het bedrijfsleven hoorde. De stroperigheid en vergadercultuur van de gemeente vond ik heel moeilijk, het gebrek aan snelheid ook. Dat past niet bij mijn persoonlijkheid. Daarom heb ik een minor HRM gedaan tijdens mijn studie, dat leek me wel praktisch en dat blijkt dus ook.

De stroperigheid en vergadercultuur van de gemeente vond ik heel moeilijk

Maatschappelijke betrokkenheid Die heb ik heel sterk, ik kom uit MKB-ondernemersgezin en heb met de paplepel ingegoten gekregen dat je hard moet werken voor je geld. Je moet je steentje bijdragen. Ik heb met mijn ouders de financiële crisis van 2008 meegemaakt. Ik heb ervaren dat niet alles vanzelfsprekend is. Nu groeit er een generatie op die niet beter weet dan dat de overheid met steunpakketten komt, maar dat is vrij nieuw. In Amsterdam zie ik dat een groep als de middenklasse heel hard moet werken en aan het kortste eind trekt als het gaat om lasten en om woningen die worden gebouwd. Dat vind ik onrechtvaardig. Elke politicus heeft wel iets meegemaakt waarvan hij/zij denkt: daar wil ik me voor inzetten. Voor mij is dat de middenklasse in Amsterdam.

Elke politicus heeft wel iets meegemaakt waarvan hij/zij denkt: daar wil ik me voor inzetten. Voor mij is dat de middenklasse in Amsterdam

Waarom gekozen voor Bestuurskunde? Ik vond politiek interessant maar niet om me daar geheel op te focussen. Ik zocht een generalistische studie waar politiek in verweven was. Die vond ik bij Bestuurskunde. Een combinatie tussen interesse en een zo breed mogelijke studie. Wat is goed aan de opleiding? Ik heb het heel fijn gehad. Toen ik begon was het nog een heel kleinschalige opleiding. Daardoor was het heel persoonlijk. Veel betrokken docenten. Heel breed, generalistisch. Precies wat ik wilde. Wat BSK mij leerde is…. Dat je veel verschillende disciplines nodig hebt om een vraagstuk op te lossen. Zo leerden wij in projecten te werken, een vraagstuk vanuit verschillende gezichtspunten oplossen. Wat is je van de opleiding bijgebleven? Dat ik statistiek niet leuk vond. De studiereis naar Oslo was prachtig. We hadden natuurlijk ook een hele fijne club, het was één klas. Een heel verschillende groep met een goede sfeer. Wie is voor jou een voorbeeld op gebied van BSK? Wie inspireert jou? Jan van Zanen, burgemeester van Den Haag. Iemand die boven de politiek en zijn partij staat. Een echte burgervader, iedereen mag hem. Hij is de belichaming van hoe een bestuurder zou moeten zijn. Van der Laan had dat ook. Dat vind ik een eigenschap die voor burgemeester heel belangrijk is. Wat vind je het mooist aan het vak van een bestuurskundige? Besturen is een containerbegrip. In de opleiding heb ik veel handvatten gekregen om aan vraagstukken te werken. Maar je moet zelf invulling geven aan je carrière pad. Je ziet tijdens je studie veel waar je niet mee in aanraking komt. Je kan zoveel kanten op.

Je moet zelf invulling geven aan je carrière pad

Wat is belangrijk voor ons als opleiding om aandacht aan te geven? Het economische aspect, een financiële onderbouwing kunnen geven, begrotingen kunnen lezen is belangrijk. Dat is namelijk vrij gecompliceerd, hoe lopen geldstromen? Waarom krijg je het ene deel wel van de landelijke overheid, het andere deel niet? Hoe liggen verantwoordelijkheden? Advies aan onze studenten Hou vol. Er is volgens mij niet één studie waar je gelukkig van wordt. Een diploma is belangrijk, daarmee laat je zien dat je doorzettingsvermogen hebt en een bepaalde kennisbasis hebt. Als je vastzit, kijk hoe je het leuker kan maken. Ik heb op gegeven moment een heel andere minor gekozen en dat gaf me toen nieuwe energie. Doe er dingen naast om ervaring op te doen. Gebruik de afstudeeropdracht om mee te lopen in de organisatie, dan kun je merken of het je aanspreekt. Dat biedt kansen en mogelijkheden. Uiteindelijk moet je het zelf doen.

"Ineens weet ik wat de ambitie van Claire is: burgemeester van Amsterdam."