Het verschil tussen Amerikaanse en Nederlandse studenten

| Bianca Oostenrijk|

In semester 1 van jaar 4 loopt momenteel een samenwerkingsproject met studenten uit Philadelphia. In dit project vergelijken wij de steden Amsterdam en Philadelphia en hun relatie tot social justice (oftewel rechtvaardigheid)

De kick-off van dit project vond plaats in Podium Mozaïek in Amsterdam West, samen met onze opdrachtgevers Else Ham, stedelijk coördinator Bestrijden kansenongelijkheid, en Max Smit, kwartiermaker Ruimte en kansengelijkheid.

Daarna maakten we een stadswandeling door de Kolenkitbuurt, waar het verschil in sociaal-economische status van bewoners zichtbaar werd door de verschillende soorten woningen. Dit was een interessante introductie tot het thema social justice.

In dit vak wordt vanzelfsprekend Engels gesproken. Mijn klasgenoten en ik hebben gemerkt dat het nog knap lastig is om Engels te praten.

Hoe zeg je de woorden ambtenaar, gemeente of wethouder eigenlijk in het Engels?

Woorden die wij in onze opleiding regelmatig gebruiken waren opeens lastig uit te leggen. Hoe zeg je de woorden ambtenaar, gemeente of wethouder eigenlijk in het Engels? Daar komt bij kijken dat het in het begin ook nog erg ongemakkelijk was om überhaupt met elkaar te praten in de online sessie op dinsdag. Zeuren over het weer blijkt - zo heb ik geleerd - niet per definitie typisch Nederlands. Ook de Amerikaanse studenten in mijn groep hadden zo hun klachten over het weer. Daarnaast verschilt het dagelijks leven in het hoger onderwijs van de Amerikaanse studenten met de Nederlandse, denk alleen al aan het verschil in collegegeld en de garantie op een enorme studieschuld. Nu de ongemakkelijkheid wegebt, leren wij elkaar beter kennen. Het is leuk en interessant om elkaars cultuur beter te leren kennen. Het onderwerp social justice wordt elke week aan de hand van een beleidsthema behandeld. Zo komen bijvoorbeeld de domeinen, armoede, huisvesting en educatie aan bod. Bij het eerste domein armoede werd de invalshoek van de Amerikaanse studenten snel helder.  De Amerikaanse studenten speculeren en beginnen hun betoog veelal met ‘’I think’’. Nu is hier in principe niets mis mee, maar een vertaalslag maken naar de wekelijkse oplevering wordt lastig zonder bronvermelding.

De studenten speculeren en beginnen hun betoog veelal met ‘’I think’’

Mijn klasgenoten spraken ook over een slechte of zelfs afwezige voorbereiding. Ook stil blijven is niet onbekend in deze online samenwerking. Uiteraard is er een verschil tussen ons in studiepunten en werkwijze, maar dat kan niet alle verschillen in inzet rechtvaardigen.  Toevalligerwijs speelt niet alleen hier de term rechtvaardigheid een rol. Enkele Amerikaanse studenten maakten zich zorgen over de diversiteit van de groepen. Zijn de groepen wel zo verdeeld dat zij recht doen aan de diversiteit onder het studentenaantal? Deze Amerikanen vinden in ieder geval van niet. 

Kunnen homogene groepen een juiste en eerlijke een mening vormen over kansengelijkheid en rechtvaardigheid? Een interessante vraag waar wij Nederlanders tegenover de Amerikanen lijken te staan. Niet alleen praktische bezwaren speelden hier een rol, maar wij verschilden ook van visie. Was het voorstel van de Amerikanen om de groepen te veranderen te woke?

Al met al zijn meningsverschillen in projecten niets nieuws, maar het lijkt erop dat het bereiken van social justice voor elke student - ook in het klaslokaal - nog wat haken en ogen zal kennen.

Wil je reageren?