Korte verhalen uit New York

| Loek van Kraaij |

New York, 1 sep. '21 Zo begon het. Het vliegtuig landde slippend en stuiterend op Newark Liberty International airport. Toen ik mijn koffer had gepakt en buiten stond, werd mij bij de taxiservice verteld dat een ritje naar Bedford Avenue 72 dollar ging kosten, exclusief tol. In een viezige yellow cab reden we vanuit New Jersey via Manhattan naar mijn tijdelijke appartement in Williamsburg, Brooklyn. De radio stond de hele taxirit aan. De Yankees waren aan het honkballen. De wedstrijd werd door een diepe stem geheel op Amerikaanse wijze voorzien van commentaar.

Hij keek mij bozig aan zei: "Als je niet wil tippen probeer het dan ook niet!"

Eenmaal bij het appartement aangekomen stonden er vier grote brandweerauto’s voor de straat. Een firefighter liep rustig voorbij. De taxirit kosten uiteindelijk 88 dollar. Ik gaf de vermoeide taxichauffeur nog een aantal extra losse dollars. Hij keek mij bozig aan zei: "Als je niet wil tippen probeer het dan ook niet!" Schuchter liep ik met mijn grote koffer richting Brooklyn Gourmet Deli om de sleutels van het appartement op te halen. Het appartement lag gelegen aan een bruisende straat, vol kroegjes, koffietentjes, wereldse keukens en een burger joint. Op de derde verdieping was een klein sfeervol appartement te vinden. De verhuurder was, zo bleek al snel, een verzamelaar van allemaal prullaria — een verroest hoefijzer, een oude gloeilamp, een houten hakbijl, je kon het zo gek niet bedenken maar ergens in dit appartement had het zijn eigen bijzondere plekje gekregen. Na het uitpakken van mijn tas dacht ik bij mijzelf: Ga ik mijn plekje vinden in dit kleine appartement in deze wereldstad?

New York, 11 sep. '21 Het is vandaag precies twintig jaar geleden dat de Twin Towers instortten. Ik zat toen in groep 7 van de basisschool en heb geen actieve herinneringen aan dit historische moment. Natuurlijk werd 9/11 twintig jaar na dato op grootse wijze herdacht. Op de stadsbussen stond de slogan: We Will Never Forget. Er vlogen zelfs voor New Yorkse begrippen opmerkelijk veel helikoppers over de stad. En in de avond waren er twee grote blauwen lichten in de lucht te zien die de voormalige Twin Towers moesten voorstellen.

New York heeft op dit soort dagen sowieso veel weg van Gotham City

Deze zogenoemde ‘Tribute in the Light’ deed mij direct denken aan het Bat-signaal — een zoeklicht met het Batman logo dat de politie in de lucht projecteert indien ze Batman’s hulp nodig heeft. New York heeft op dit soort dagen sowieso veel weg van Gotham City. In de middag liep ik langs een grote katholieke kerk waar zich buiten ongeveer 100 firefighters hadden verzameld. Sommige waren rustig in gesprek, andere waren een beetje aan het grappen en grollen een enkeling zonderde zich af om een sigaret te roken. De straat was aan beide kanten afgesloten van autoverkeer door er een aantal grote brandweerauto’s te parkeren als een soort van blokkade. Op 11 september 2001 stierven 348 brandweermannen, 62 politiemensen en bijna 3.000 burgers. Waar is Batman als je hem nodig hebt?

New York, 23 sep. '21 In New York zijn er grote joodse gemeenschappen te vinden. Als je bijvoorbeeld vanuit mijn appartement via Bedford Avenue onder de Williamsburg brug doorloopt, beland je in een Hasidic joodse wijk. De meeste joden verhuisden naar deze wijk in de jaren voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog. Sindsdien lijkt er hier weinig veranderd.

Deze wijk kent een van de hoogste geboortecijfers van Amerika, met gemiddeld acht kinderen per gezin

De orthodoxe joodse mannen lopen in traditionele kleding — lange zwarte jassen, een wit shirt met franjes, een zwarte broek, en een prachtige bonten hoed. De vrouwen dragen lange jurken of lange rokken tot over de knie en een pruik of een doek om de haren te bedekken. Deze wijk kent een van de hoogste geboortecijfers van Amerika, met gemiddeld acht kinderen per gezin. Elk jaar viert de gemeenschap tussen de 800 en 900 bruiloften voor jonge stellen, die doorgaans al op 19 of 20-jarige leeftijd trouwen. Terwijl ik rondloop in deze wijk vraag ik mijzelf af, hoe zou het zijn om in zo’n hechte gemeenschap te wonen, met zijn sterke tradities en religieuze identificatie? En hoe kijken zij naar het bruisende Williamsburg, gevuld met geïndividualiseerde hipsters, artiesten en verwarde zwervers?

New York, 10 okt. '21 In een dorp zie je weinig mensen veel, in New York zie je veel mensen weinig. Als je door de stad struint, kom je duizenden onbekende gezichten tegen, en dan plots is daar een bekende vreemdeling. Iemand die je herkent omdat je regelmatig een gemeenschappelijke fysieke ruimte deelt, zoals een straat of bushalte, maar met wie je geen interactie hebt.

Als je door de stad struint, kom je duizenden onbekende gezichten tegen, en dan plots is daar een bekende vreemdeling

Zo’n familiar stranger kwam ik tegen in Washington Square Park — een van mijn favoriete parken in Manhattan waar ik veel te vinden ben. Het was een knappe jonge jongen, ongeveer 16 jaar oud, die met een baggy broek en ontbloot bovenlichaam zeer gefocust door de drukke menigte aan het skateboarden was. Hij raasde snel voorbij, maar maakte een grote indruk op mij en zo werd hij opgeslagen in mijn kortermijn geheugen. Een week later kwam ik de skateboardende jongen weer tegen in het park. Dit toevallige moment gaf mij een speciaal gevoel, net alsof je een bekend persoon tegenkomt waardoor je hart sneller begint te kloppen en je je langzamerhand thuis begint te voelen….

Wil je reageren?